www.shpirti.albanianforum.net
Kërko
 
 

Display results as :
 


Rechercher Advanced Search

Tema Fundit
Shtypi i Shkruar
Menu Shpirti.net
December 2016
MonTueWedThuFriSatSun
   1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031 

Calendar Calendar


Shpallja e pavarsis se popullit me te vjeter ballkanas ate te SHQIPERIS ..

Shiko temën e mëparshme Shiko temën pasuese Shko poshtë

Shpallja e pavarsis se popullit me te vjeter ballkanas ate te SHQIPERIS ..

Mesazh  r_3 prej Mon Nov 22, 2010 1:13 am

Shpallja e Pamvarësis

Mbas përfundimit me sukses të
negociatave për krijimin e nji Shqipnije të
vetqeverisun në suazën e Perandoris
Otomane, Ismail Qemali u nis nga Vlona
për në Stamboll me qëllim qi me nxitë
qeverin turke të zbatonte përpiknisht
kushtet e marrëveshtjes. Gjatë udhëtimit ai
u takue në Porto-Rose, afër Triestit, me të
birin e Kral Nikollës, Princin Mirko.
Pazarllëku ishte qi Mali i Zi të përkrahte
Ismail Qemalin me u ba sundimtari i
Shqipnis së jugut, tue i lanë dorë të lirë në
Shqipnin e veriut. Babaj i Kombit, fare me
të drejtë, e refuzoi kët ofertë poshtnuese
dhe shpalli se, në luften në mes të Turkis
dhe Shteteve të Balkanit, Shqiptarët do të
qindrojshin neutral. Nji politikë e tillë
mund të ishte deri diku e arësyeshme,
sikur të dy palët luftuese ta respektojshin
kët neutralitet, gja qi nuk mund të pritej,
mbasi lufta bahej pikërisht për tokat qi do
të përbanin Shqipnin autonome në suazën
e Perandoris Otomane. Gati në minutën e
fundit udhëheqësit e nacionalizmit
shqiptar e kuptuen se po të mos vepronin
menjiherë dhe në mënyrë drastike,
Shqipnija do të mbaronte, ndoshta
përgjithmonë.

Porsa mërrijti në Stamboll, Ismail
Qemali e pa situatën e pashpresë dhe
refuzoi të merrte pjesë në kabinetin e Qamil
Pashës. Ai vendosi me u kthye në Vlonë
dhe me shpallë pamvarësin, tue u çkëputë
njiherë e mirë nga Perandorija Otomane.
Tue pasë kët qëllim përpara sysh, Ismail
Qemali u telegrafoi klubeve shqiptarë të
dërgojnë delegatë në Vlonë për të marrë
pjesë në nji kongres kombëtar. Prej
Stambollit Ismail Qemali shkoi ma së pari
në Bukuresht dhe mblodhi krenët e kolonis
shqiptare, të cilët emeruen 15 delegatë me
shoqnue Ismail Qemalin në Vlonë. Tue
ndie nevojën e përkrahjes së nji fuqije të
medha në ato rrethana plot rreziqe, Babaj i
Kombit u ndal të Budapest për të bisedue
me pjestarët e qeveris austriake kontët
Andrassy dhe Berchtold. Qeverija
austriake e aprovoi planin e nacionalistëve
shqiptar dhe vuni nje anije në dispozicion
të tyne për me shkue në Shqipni. Mbasi
Vlona ishte blokue prej flotës greke anija u
ndal në Durrës dhe Ismail Qemali thirri
klubet shqiptare të përfaqësohen. Në
Durrës mbretnonte konfuzioni, mbasI
ushtërija sërbe po afrohej dhe propagandat
e ndryshme kishin ngatërrue krejt mendjen
e popullit. Por çetat e patriotve e kuptuen
randësin historike të iniciativës së Ismail
Qemalit dhe u nisën me grupin e krenve
nacionalistë për në Vlonë. Atje kishin
mërrijtë 83 delegatë nga të gjitha krahinat
shqiptare tue kapëreye vështirsi të shumta
nga shkaku i luftës qi zjente në të katër
anët. Në mes të nji entuziasmi të
papërshkrueshëm Ismail Qemali ngriti në
balkonin e Bashkis flamurin e Skënderbeut
qi kishte qendisë me dorën e vet nji zonjë
shqiptare. Dokumenti i shpalljes së
pamvarësis, që u botue ma vonë nga Lef
Nosi, asht nji pasqyrë patetike e gradës së
shvillimit politik dhe kulturor të
Shqiptarve në at kohë. Teksti shqip
përbahet vetëm prej katër rreshtave dhe
asht formulue kësisoj: "Pas fjalëvet që tha
Z. Kryetari Ismail Kemal Beu, me të cilat
tregoi rrezikun e math në të cilin ndodhet
sot Shqipëria, të gj'ith delegatet me nji za
venduan që Shqipria me sot të bahet më
vehte, e lirë e e mosvarme."

Mandej vijnë dy rreshta të shkruejtun
me alfabetin e turkishtjes së vjetër. Ma në
fund, nënshkrimet e delegatve, ose të atyne
qi dijshin me shkruejtë shqip. Bile duket se
njani e ka vue firmën me germa turqishte.
Gjithashtu edhe data e dokumentit asht
karakteristike e kohës kur asht hartue
mbasi përbahet nga dy shifra: 1912 të
kalendarit gregorian dhe 1328 të
kalendarit arab.
Plot 445 vjet mbas shkeljes së Shqipnis
nga ordhit otomane u formue e para qeveri
e Shqipnis së pamvarun me Ismali
Qemalin si kryetari, Nikoll Kaçorrin si
Nënkryetar dhe kta ministra: Myfit
Libohova, i Punve të Jashtme; Mehmet
Pashë Derralla, i Luftës; Petër Poga, i
Drejtësis; Luigj Gurakuqi, i Arësimit; Abdi
Toptani i Financave; Pandeli Cale i

Bujqësis; Lef Nosi i Post Telegrafeve.
Kongresi zggjodhi nji Senat prej 18 vetësh si
hap i parë drejt krijimit të nji regjimi
demokratik. Por ma së pari duhej sigurue
njohja e shtetit të ri nga ana e fuqive
europiane dhe përkrahja e tyne në nji kohë
kur tokat shqiptare po invadoheshin
pëllambë mbas pëllambe nga ushtërit e
hueja. Qeverija kombëtare i njoftoi me
telegram fuqive të mëdha se kombi
shqiptar kishte marrë ma në fund fatin e tij
në dorë dhe kërkonte me u njoftë si shtet i
pamvarun dhe neutral. Ndërkaq, rreziku i
invazionit ishte tek dera dhe duheshin
mobilizue të gjitha fuqit për të ndalë hovin
i ushtërive qi po përparonin nga tre
drejtime.

Në marsin e vitit 1913 nji kandidat për
fronin e Shqipnis, Ferdinand de Bourbon,
Duc de Montpensier, mërrijti në skelën e
Vlonës tue depërtue blokadën gerke me
vaporin e tij privat dhe me flamurin
britanik në shtiz. Ismail Qemali nuk deshi
në at kohë të merrte detyrime përsa i përket
kryetarit të shtetit shqiptar, por nuk
mungoi të përdorte ambicjen e aristokratit
francez për me i shërbye çashtjes
kombëtare. Mbasi fati i Shqipnis do të
lozej në Londër, Ismail Qemali, Luigj
Gurakuqi dhe Isa Buletini u nisën me
vaporin e Duc de Montpensier për në
kryeqytetet e Europës. Në Romë dhe në
Vjenë delegacioni i qeveris shqiptare u prit
mirë, kurse në Paris qëndrimi i qeveris
ishte i ftotët ndërsa shtypi u çfaq haptazi
kundër ides së nji Shqipnije të pamvarun.
Në Londër, përkrahësit e vlefshëm të
çashtjes sonë kombëtare, Koloneli Aubrey
Herbert dhe Miss Edith Durham, kishin
prëgatitë sheshin, tue krijue nji vale
simpathije dashamirëse në favor të
Shqipnis në mes të opinionit dhe deri diku
të qeveritarve britanik. Pamja imponuese
dhe plot dinjitet e Isa Buletinit, veshun me
petkun kombëtar, u bani nji përshtypje
shum të mirë Anglezve, zyrtarë ose privat,
tue forcue kësisoj rrymun e favorshme qi
kishin krijue orvatjet e palodhëshme të
miqve të Shqipnis.

r_3
Super Moderator
Super Moderator

Numri i postimeve : 793
Join date : 13/09/2010
Age : 29

Shiko profilin e anëtarit http://shpirti.albanianforum.net/portal.htm

Mbrapsht në krye Shko poshtë

Re: Shpallja e pavarsis se popullit me te vjeter ballkanas ate te SHQIPERIS ..

Mesazh  r_3 prej Mon Nov 22, 2010 1:18 am

Konferenca e Ambasadorve të Londrës

Dy muej mbas shpalljes së Luftës
Balkanike qeverija turke pranoi se nuk
kishte ma fuqi me rezistue dhe
armëpushimi u nenshkrue me 3 dhetuer
1912. Fitorja e plote dhe e shpejtë e
shteteve të Balkanit i vuni fuqit europiane,
qi nuk e pritshin, përballë nji vargu
problemesh të koklavitun, qi rrallë janë
vërtetue në historin e diplomacis. Thalbi i
çashtjes së çveshun nga shtrembnimet e
propagandës dhe hipokrizija e diplomacis,
ishte se si me nda mirazin (trashëgimin
toksore) të Perandoris Otomane. Si në
kohën e Kongresit të Berlinit, por në nji
shkallë ma të gjanë, Shqipnija u ba molla e
grindjes në mes të fuqive europiane dhe
satehtve të tyne në Balkan.

Shtetet e Balkanit shpallën në mënyrë të
preme se të gjitha tokat e Perandoris
Otomane në Gadishull iu takonin atyne,
mbasi kishin dalë fitues në luftën kundër
Turkis. Ata nuk dojshin me dijtë se kishte
nji komb shqiptar, i cili duhej të gzonte
pamvarësin në emën të parimit të
kombësive. Shtypi grek e çfaqi kët
pikpamje në mënyrën ma brutale tue
shkruejtë: "Asht nji gja e pamundun me
lejue Shqiptarët barbarë të jetojnë të
pamvarun në djepin e qytetnimit grek."

Tue u bazue në kët tezë të kalbun,
shtetet e Balkanit parashtruen kërkesa me
zaptue tokat arbnore dhe dy ose ma tepër
kandidatë u paraqitën po për at krahinë.
Mal i Zi donte me shtie në dorë jo vetëm
Gusinjën, Plavën, Hotin dhe Grudën, qi
nuk i muer dot me 1878, por edhe
Shkodrën kët herë. Argumenti i Kral
Nikollës ishte se ne Shkodër qenë varrosë
paraardhësit e tij. Kjo ishte nji rrenë me
bisht mbasi dihet mirfillit se familja
Petroviç kishte ardhë prej Herzegovine.
Serbët nuk ishin të kënaqun me marrë
Kosovën, por dojshin me u shtrie deri në
Durrës për me pasë nji skelë detare. Mbasi
Durrësi nuk mund të futej në kallëpin e
Serbis së Vjetër (Stara Serbia), qeverija e
Belgradit vuni përpara argumenta
ekonomike, tue thanë se kishte nevojë me
eksportue derrat përmes detit për të
shpëtue nga monopoli tregëtar i Austro-
Hungaris.
Greqis iu shtue oreksi mbas suksesit të
ushtëris së saj. Prandaj kët herë, tue mos
mjaftue me Shqipnin e Jugut, ose Epirin e
Veriut, sikur u pagëzue prej propagandës
greke, qeveria e Athinës kërkoi me i shtue
edhe Vlonën tokave të saj. Për të justikikue
kët ambicje të re toksore, qeveria e Athinës
e ndau Epirin në dy pjesë, prej juge në veri.
Tokat në mes të kufinit të Greqis dhe lumit
Kalamas, qi u banë objekt i pazarllëkeve
diplomatike në Kongresin e Berlinit, u
proklamuem si Epir i jugut, ndërsa
Shqipnija e jugut deri në Vlonë muer
emnin Epir i Veriut në gjuhën e diplomacis
greke.
Qendrimi i fuqive të mëdha ishte pak a
shum ai qi dijmë. Rusija cariste ishte si
gjithmonë gati me përkrahë Sllavet e
Balkanit deri në pikën e fundit, por jo sa
me shkaktue nji luftë të përgjithshme.
Franca përkrahte Greqin, por jo me shum
zell kët herë. Austro-Hungarija dhe Italija
ishin për nji Shqipni të pamvarun si mjeti
ma i mirë për të sigurue lundrimin e lirë
nëpër Detin Adriatik. Britanija e Madhe
ishte neutrale, mbasi Shqipnija ndodhej
jashta zonës së interesave britanike. "Roli
i jem, - shkruen ministri i jashtem britanik,
Sir Edward Grey, në kujtimet e tij, - ishte
me shërbye si ndërmjetës i paanëshëm dhe
i durueshëm, sidomos për të zbutë
acarimet në mes të Austris dhe Rusis, të dy
fuqit e mëdha ma shum të interesueme në
Balkan."
Mbasi pushuen veprimet luftarake në
sheshet e betejës, perfaqësuesit e shteteve të
Balkanit, qi fituen luftën kundër Turkis, u
mblodhën në Londër për të nda tokat e
zaptueme. Përparimi i ushterive nuk kishte
ndjekë pikpërpik vijat e caktueme në
tekstin e aleancës balkanike, prandaj duhej
me rifillue pazarllëket. Bullgarija kërkoi
aneksimin e Edernës, ortakët e saj e
refuzuen kët kërkesë. Bisedimet dështuen
dhe plasi lufta e dytë balkanike. Bullgarija
zaptoi Edernën; Rumanija i shpalli luftë

Bullgaris dhe pushtoi Dobruxhen.
Urrejtjet raciale, qi ishin vue në gjumë deri
sa ishte nevoja me mundë Turkin,
flakernen përsëri dhe Sërbija me Greqin
kthyen armët kundër Bullgaris. Turkija
perfitoi nga kto rrethana për me dëbue
ushtërin bullgare prej Edernës. Për me i
dhanë fund luftës së dytë balkanike u
mblodhë konferenca e Bukureshtit ku

Bullgarija e pagoi shtrejtë orvatjen e saj nne
veprue më krye të vet, Ajo u trajtue si nji
shtet qi kishte humbë luftën dhe iu mohue
e drejta e nji shkelje në Detin Egje; Sërbija
dhe Greqija ndanë në mes të tyne pjesën e
Bullgaris.

Grindjet në mes të shteteve të Balkanit
persa i përket ndarjes së tokave të
Maqedhonis dhe të Thraqes kishin nji
karakter lokal dhe nuk shqetsonin fuqit e
mëdha, derisa nuk ishte në rrezik
posedimi i Stambollit dhe kontrolli i Ngushticave. Përkundrazi, çashtja
shqiptare ishte lidhë ngushtë me interesat
vitale të Rusis dhe Austro-Hungaris, prandaj ishte nevoja qi ky problem të çkëpute] nga duert e aleatve balkanik dhe të zgjidhej me anë të negociatave në mes të fuqive të mëdha. Tue veprue si "ndërmjetës i paanëshëm dhe i
durueshëm", Ministri i Jashtenn britanik
Sir Edward Grey muer iniciativën me
mbledhë konferencën e ambasadorve në
Londër të t'gjashtë fuqive europiane.
Konferenca filloi veprimet me 17 dhetuer
1912. Mbas tri dit bisedimesh mrapa
dyerve të mbylluna, domethanë me 20
dhetuer 1912, Konferenca e Ambasadorve
të Londrës shpalli se ishte pranue njizanit
kjo rezolutë:


r_3
Super Moderator
Super Moderator

Numri i postimeve : 793
Join date : 13/09/2010
Age : 29

Shiko profilin e anëtarit http://shpirti.albanianforum.net/portal.htm

Mbrapsht në krye Shko poshtë

Re: Shpallja e pavarsis se popullit me te vjeter ballkanas ate te SHQIPERIS ..

Mesazh  r_3 prej Mon Nov 22, 2010 1:20 am

"Shqipnija të krijohet si nji principatë
autonome dhe sovrane ndën nji princ të
huej, i cili do të zgjidhet nga të gjashtë fuqit
e mëdha; çdo lloj sypranije të Turkis mbi
Shqipnin duhet të marrë fund; neutraliteti i
Shqipnis asht garantue nga fuqit e mëdha;
nji Komision Ndërkombëtar i përbamë nga
delegatët e të gjashtë fuqive të mëdha dhe
të Shqipnis do të kontrollojë admmistratën
civile dhe financat e shqipnis; gjindarmërija e Shqipnis do t'organizohet nga oficerë hollandez, të cilët do t'i drejtojnë veprimet e saj; kryetari i Shtetit shqiptar do t'emnohet mbrenda nji afati prej gjashtë muejsh."
Ktu asht nevoja me konstatue, me
indinjatë ose keqardhje, se fati i Shqipnis u
caktue në Londër pa marrë parasysh faktin
se nji qeveri kombëtare ishte formue në
Vlonë. Flota greke, qi bllokonte skelën,
kishte pre edhe kabllon telegrafike, tue
izolue krejt qeverin shqiptare nga bota e
jashtme. Delegacioni shqiptar në Londër, i
kryesuem nga Mehmet Konitza, ishte pa
udhëzune nga qeverija dhe nuk u pranue
zyrtarisht nga Konferenca e Ambasadorve.
Mbasi vendosën krijimin e nji shteti
shqiptar të pamvarun, fuqit europiane
morën përsipër me caktue kufijt e tij.
Normalisht, kjo do t'ishte nji punë e lehte
sikur të zbatohej parimi i vetvendosjes, tue
ba nji plebishit ndën kontroll te
paanëshëm ndërkombëtar në krahinat e
banueme nga nji shumicë Shqiptarësh. Kjo
nuk u ba tue qenë se fqinjët e Shqipnis
kishin shkelë ma se gjysmën e tokave
shqiptare si rezultat i fitoreve të tyne në
luftë me Turkin, ndërsa Shqiptaret nuk
ishin në gjendje me i nxjerrë me anë të
forcës. Prandaj, kufijt e Shqipnis u caktuen
në bazë të pazarllëkeve mrapa sqenës në
mes të fuqive të mëdha. Drama u luejt
kryesisht në mes të Austris së përkrahun
prej Italis nga nji anë, dhe Rusis së
përkrahun nga Franca nga ana tjetër.
Kasaveti ma i parë i qeveris së Vjenës ishte
mos me lanë Sërbët të dalin në Durrës dhe,
për të signirue kët qëllim, ajo ishte gati me
ba koncesione në krahinat lindore të
Shqipnis. Nji faktor tjetër qi favorizoi
Sërbët ishte aneksimi i Bosnjës dhe
Herzegovinës nga Austrija pak vjet ma
parë, tue i mohue Sërbis dy krahina qi
lakmonte me shtie në dorë si nji trashëgim
kombëtar. Kosova shqiptare u sakrifikue
për hir të kësaj politike kompromisesh në
dam të nji kombi të vogël pa mbrojtje.
Sikur nuk mjaftoi kjo, Rusija cariste u ba e
zonja me kenaqë ambicjet e Kral Nikollës
tue i dhurue Hotin, Grudën, Gusinjën e
Plavën, të cilat ushtërija malazeze nuk
muejti me i zaptue me 1878 përballë
rezistencës shqiptare. Ministri i jashtëm
britanik, Sir Edward Grey, i cili kryesoi
mbledhjet e Konferencës së Ambasadorve,
jep në Kujtimet e tij nji ide mbi atmosferën
që mbretnoi në Londër gjatë pazarllëkeve
për të caktue kufijt e Shqipnis. "Nji luftë
diplomatike fort e ashpër, - shkruen Sir

Edward Grey - u shvillue në mes të Austro-
Hungaris dhe Rusis. Mbasi u pranue në
parim qi të krijohej nji shtet shqiptar i
pamvarun, të dy palët u hangrën se deri ku
do të shtriheshin kufijt e tij." Ktu parimi i
vetvendosjes hyni në konflikt me politikën
realiste të kompromiseve, dhe Kosova u
sakrifikue për të "shpëtue paqen".
Sakrifica ishte e kotë, mbasi paqja vazhdoi
ma pak se nji mot dhe Europa u zhyt
prapseprap në nji luftë të përggjakëshme
dhe rrënuese. 5ir Edward Grey kallzon se
si nji mëngjez herët, ambasadori i Austris,
Konti Mensdorff, shkoi me i ba vizitë në
banesën e tij private. Ministri porsa ishte
ngritë prej ggjumit dhe deshi me e shtye
pjekjen për ma vonë. Ambasadori nguli
kambë se kishte nji lajnn urggjent me i
komunikue dhe Sir Edward Grey u detyrue
me e pritë tue qenë veshun me petkat e
shtëpis. Ambasadori ishte kaq i tronditun
kur hyni në sallon saqi përmbysi nji vazo
të çmueshme, qi u ba copë-copë tue ra
përtokë. Lajmi urggjent ishte se qeverija
austriake kishte pranue qi Jakova, qyteti i
fundit në Kosovë, t'i jepej Sërbis. Kësisoj,
bisedimet me Rusin persa i përket kufinit
në mes të Shqipnis dhe Sërbis, kishin
marre fund "në mënyrë paqësore". Miqtë
tonë në Konferencën e Ambasadorve na
ngushëlluen tue thanë se kishin sigurue qi
Serbija të mos delte në Durrës dhe Mal i Zi
të mos merrte Shkodrën. Sa për ministrin e
jashtëm britanik, ai e thotë haptazi se
"orvatjet tona kishin për qëllim me gjetë nji
formulë të pranueshme për Austrin dhe
për Rusin. Prandaj hollësinat se ku duhej
të kalonte pikërisht vija e kufinit nuk
kishin shum randësi ...
Interesat britanike nuk do te prekeshin
nga fati i Durrësit ose Shkodrës."1


r_3
Super Moderator
Super Moderator

Numri i postimeve : 793
Join date : 13/09/2010
Age : 29

Shiko profilin e anëtarit http://shpirti.albanianforum.net/portal.htm

Mbrapsht në krye Shko poshtë

Re: Shpallja e pavarsis se popullit me te vjeter ballkanas ate te SHQIPERIS ..

Mesazh  r_3 prej Mon Nov 22, 2010 1:23 am

Po kjo dramë dhe me të njajtët aktorë u
përsërit në lidhje me kufijt e Shqipnis së
jugut. Kët herë Franca duel përpara si
çempioni i lakmive greke në dam të
Shqipnis. Italija muer anën tonë dhe
siguroi ma së pari qi Greqija të hiqte dorë
nga pretendimi me aneksue Vlonën.
Mandej, qeverija e Romës porositi
ambasadorin e saj në Londër të ngulte
kambë qi zgjanimi i Greqis të kufizohej me
lumin Kalamas dhe qytetin Prevezë në
Çamëri, tue marrë si bazë kërkesat qi vet
qeverija e Athinës kishte parashtrue në
Kongresin e Berlinit. Për fat të mirë,
qeverija britanike u bind se Greqija e kishte
teprue zullumin dhe Sir Edward Grey, tue
lane pozitën e paanësis indiferente
(mospërfillëse), muer anën e Shqipnis. U
pranue qi, persa i përket Shqipnis së Jugut,
të zbatohej parimi kombësis dhe të
respektohej dëshiri i shumicës së
popullsis. Kësijoj, Konferenca e
Ambasadorve vendosi qi Kaza (Prefektura)
Otomane e Korçës t'i jepej Shqipnis bashkë
me tokat në jugë dhe në lindje të Liqenit të
Ohrit. Mjerisht, marrëvesttja nuk u
përfundue mbi hartën persa i përket pjesës
perëndimore të kufinit shqiptaro-grek.
Konferenca e Ambasadorve emnoi nji
Komision Nderkombëtar për të caktue
kufinin në vënd. Kdmisioni u porosit të
fillontë veprimet me 1 shtatuer 1913 dhe të
kryente detyrën mbrenda tre muejve.
Konferenca vendosi gjithashtu qi
Komisioni të bazohej mbi faktorët ethnik
dhe gjeografik. "Për të caktue kombësin e
popullatës, - thotë vendimi i Konferencës
së Ambasadorve, - duhet zbulue gjuha qi
Hitet në familjet... Komisioni nuk duhet të
marri parasysh orvatjet nne krye nji
plebishit ose çdo manifestim tjetër politik".
Pika ma me randësi e këtij vendimi ishte
kjo: "Nji muej mbas përfundimit të
punimeve të komisionit ndërkombëtar të
kufijve, ushtërija greke duhet të zbrazi
Faqe 229

tokat qi do të jenë pjesë të Shqipnis së
pamvarun."
Kufijt e Shqipnis qi u caktuen nga
Konferenca e Ambasadorve të Londrës
ishin mohim i çdo parimi njerzor,
kombëtar dhe ekonomik. Pjesa e
ndriçueme e opinionit britanik u trondit
nga kjo padrejtësi e madhe q'i bahej nji
kombi të vogël dhe ministrit të jashtëm iu
banë pyetje në Dhomën e Komuneve. Sir
Edvvard Grey u mundue t'i justifikonte
vendimet e Ambasadorve tue thanë:

Marrëveshtja rreth kufijve verior të
Shqipnis u përfundue mbas nji orvatjeje të
ggjatë dhe plot pengesa. U vendos qi
bregdeti dhe qyteti i Shkodrës t'i mbeten
Shqipnis, ndërsa Peja, Prizreni, Dibra, dhe
(mbas shum fjalësh) Jakova të lihen jashta
kufijve të Shqipnis. Jam i bindun se kur te
dihen të gjithë faktet, ky vendim do të
kritikohet me shum të drejtë nga ata qi e
njofin vëndin dhe qi kanë dijeni mbi
aspiratat e popullatës lokale. Por duhet të
kemi parasysh se, ndërsa bisedohej çashtja
e kufijve të Shqipnis, duhej evitue me çdo
mënyrë nji konflikt i hapët në mes të fuqive
të mëdha. Pra, në qoftë se marrëveshtja
rreth Shqipnis u sigurue pa prishë
harmonin në mes të fuqive të mëdha,
atëhere mund të themi se ky ka qend nji
sukses i vërtetë nga pikpamja e interesit
jetik të paqes në Europë."


r_3
Super Moderator
Super Moderator

Numri i postimeve : 793
Join date : 13/09/2010
Age : 29

Shiko profilin e anëtarit http://shpirti.albanianforum.net/portal.htm

Mbrapsht në krye Shko poshtë

Re: Shpallja e pavarsis se popullit me te vjeter ballkanas ate te SHQIPERIS ..

Mesazh  r_3 prej Mon Nov 22, 2010 1:31 am

Lufta e Shkodrës

Megjith qi Konferenca e Ambasadorve
vendosi qi Shkodra t'i mbetet Shqipnis,
Kral Nikolla nuk ndigjoi me u përulë.
Kambëngulja e tij kapërcente kufijt e
arësyes mbasi edhe Cari i Rusis nuk e
përkrahte ma. Nji komunikatë zyrtare e
Ministris së Jashtme të Petersburgut i bante
të njoftun publikut rus kompromisin qi u
përfundue me Austro-Hungarin përsa i
përket Prizrenit, Pejës, Dibrës. "Me gjith •qi
të banuem nga Shqiptarë, thoshte
komunikata, kta qytete kanë qenë ma parë
sllave dhe prandaj iu dhanë Serbis. Rusija
pranoi qi Shkodra t'i mbetet Shqipnis
mbasi asht nji qytet thjesht shqiptar dhe
selija e nji keyepeshkopate katolike.
Raportet e Konsullit rus në Shkodër
tregojnë qartë se Mali i Zi nuk ka qenë në
gjendje me asimilue disa mijë Shqiptarë,
Katohke dhe Muslimanë, qi banojnë
mbrenda kufijte të tij tash 35 vjet."
Kral Nikolla, i pikëlluem, i dërgoi Carit
të Rusis nji mesazh personal ku i thoshte:
"Zemra e madhe sllave e Madhnis Tuej do
të jet krenue me triumfet e ushtarve të mij,
por duket se Madhnija e juej duhet të marri
vendime, të cilët janë kundër interesave ma
të shenjta të vëndit tem. Madhnija e juej ka
nënshkrue nji marrëveshtje qi len
Shkodrën mbrenda kufijve të Shqipnis."1
Kral Nikolla ishte aq ma tepër i
pangushëllueshëm mbasi kishte bindje të
plotë qi Shkodra do t'i dorzohej ushtëris
malazeze. Objektivisht, kjo shpresë ishte e
pathemeltë. Mizorit sllave në tokat e
pushtueme, tue vra, tue pre e tue plaçkite
pa dallim feje, kishin bashkue Shqiptarët
sikur ndodhë githmonë kur gjinden
përballë rrezikut të huej. Shpallja e
pamvarësis në Vlonë kishte ndezë flagën e
atdhedashtunis, ndër malësorë e qytetarë,
tue i nxitë me u bashkue me
bashkatdhetarët e lirë. Mbrojtja ushtarake
e Shkodrës ishte sigurue mirë, mbasi
garnizonit të komanduem nga Husein
Riza Pasha i ishte shtue nji divizion
rezervistësh nga Shqipnia e Mesme.
Divizioni kishte në krye Esad Toptanin, i
dli kishte qenë komandant ushtërije ndën
regjunin e "Zhonturqve". Ushtarë dhe
civilë kishin vendosë me qëndrue deri në
pikën e fundit, pa marrë parasysh
bombardimet, mungesën e ushqimit,
pusimet gjithfarësh.
Kishte kalue ajo kohë kur ushtarët
Malazes mburreshin se do t'i thernin si
berrat Shkodranët qi kishin rezistue, dhe
gjuha shqipe nuk do të flitej ma, pa kalue
as dy vjet. Por, megjithqi sulmet kishin
ndjekë njani tjetrin me nji furi të tërbueme,
Shkodra kishte qëndrue e patundun dhe
Kral Nikolla po hante vehten prej marazit;
tue pa se preja po i shpetonte nga dora, ai
urdhnoi artilerin ma terrorizue popullatën
civile me bombardime të rëndomta dhe të
vazhdueshme, tue vra gra, pleq e femije.
Kjo mase barbare idhnoi fort konsuj't e huej
në Shkodër, të cilët protestuen zyrtarisht
pranë komandës malazeze. Nikolla
shpalli, pa qeshun, se Shkodra ishte nji
qytet i fortifikuem.
Opinioni publik në Britanin e Madhe
filloi me kuptue se Kral NikoIIa nuk ishte
ai dashamirësi i Shqiptarve qi trumbetonte
propaganda e tij në kryeqytetet e Europës.
Ai kishte dalë me zaptue toka të
begatëshme pa asnji të drejtë dhe nuk po
ngurronte me kundërshtue nji vendim të
fuqive të mëdha kur nuk i vinte për shtat.
Gazetari anglez H. Nevinson, nji mik i së
vërtetës, shkruente: "Taktika e përkrahësve
të Malit të Zi në kët ndërmarije të
paturpëshme për me zaptue toka të hueja
asht me përzie Shqiptarë dhe Turq. Kurse
tash qi Shqipnija ka shpallë pamvarësin e
saj, ky konfuzion asht ma i pajustifikuem
se kurr. Teza zyrtare e Malit të Zi asht se
Shkodra ka qenë qendër sllavizmi në të
kaluemen dhe se ai ka të drejtë me e pasë,
kurse ushtarët Malazes mburren se do ta
zgjidhin çashtjen shqiptare tue vra
meshkujt, tue detyrue grat me u martue me
Sllavë, tue stërvitë fëmijët në shkolla sllave,
dhe tue persekutue Myslimanë e Katolikë!

r_3
Super Moderator
Super Moderator

Numri i postimeve : 793
Join date : 13/09/2010
Age : 29

Shiko profilin e anëtarit http://shpirti.albanianforum.net/portal.htm

Mbrapsht në krye Shko poshtë

Re: Shpallja e pavarsis se popullit me te vjeter ballkanas ate te SHQIPERIS ..

Mesazh  r_3 prej Mon Nov 22, 2010 1:36 am

Tue folë në Dhomën e Komuneve,
ministri i jashtem britanik, Sir Edward
Grey tha: "Po të jet se rrethinni i Shkodrës
do të vazhdojë edhe mbasi fuqit e mëdha të
ken marrë në dorë fatin e atij qyteti, po tëjet
se gjakderdhja e shkaktueme nga ky
rrethim nuk do të pushojë, njerës të
pafajshëm do të bijen viktima të kësaj
sjelljes kriminale dhe shteti përgjegjës per

kto mizorina dhe vuejtje do të bjerrë çdo
simpathi në .vëndin tonë."

As deklaratat zyrtare, as notat
diplomatike nuk patën efekt mbi Kral
Nikollën, i cili kishte vendos me zaptue
Shkodrën edhe sikur të shuhej e tanë
popullata e qytetit. Qeverija austriake u
bind se kishte ardhë koha me veprue për të
prue në vënd vendimin e fuqive te medha.
Vjena bani demarshe pranë kryeqyteteve të
Europës për nji ndërhyije kolektive/ me
qëllim qi me detyrue Sërb e Malazes me

terheqë menjiherë trupat e tyne nga tokat qi
Konferenca e Ambasadorve i kishte njoftë
Shqipnis. Britanija e Madhe perkrahu pa
rezervë iniciativen e Austro-Hungaris. Po
at qendrim morën edhe fuqit e tjera. Si hap
të parë, qeverija austriake dërgoi nji
skuadër luftanijesh në bregdetin e Malit të
Zi. Mandej u pa e arësyeshme qi Italija të
merrte pjesë në kët demonstratë navale, Ma
në fund u bashkuen edhe shtetet e tjerë
pjesëmarrës në Konferencën e
Ambasadorve të Londrës dhe luftanijet
angleze dhe gjermane hudhën ankorën n,ë
ujnat toksore të Malit të Zi. Vetëm Rusija
refuzoi me shkue aq larg kundër satelitve
të saj në Balkan. Shpresohej se nji notë e rë
dërgue në kto rrethana do të bante efektin e
duhun edhe mbi lëkurën e trashë të Kral
Nikollës.
Sir Edvvard Grey deklaroi në Dhomën e
Komuneve se Britanija e Madhe, bashkë
me fuqit e tjera europiane, kishte marrë
vendimin qi Shqipnija të jet e pamvarun
mbrenda kufijve të caktuem dhe ky vendim
duhej respektue prej të gjithve. "Lufta qi
bahet sot në Shqipni, vijoi Ministri i
jashtem britanik, nuk asht ma nji luftë
çlirimtare. Operacionet e Malit të Zi
kundër Shkodrës kanë gjith tiparet e nji
lufte zaptimesh, prandaj simpathija qi
ndjenim në fillim për Malazezët duhet t'i
shkojë tash popullatës së Shkodrës, qi asht
tue vuejtë aq shum."
Për Shkodranët e shumvuejtun, pranija
e luftanijeve europiane karshi skelës së
Ulqinit ishte si nji rrezë drite në mes të
errësinës. Pritej çdo dit qi rezistenca e tyne
heroike dhe sakrificat e panumurta të
kunorëzoheshin me sukses. Komandanti i
garnizonit, Husein Riza Pasha, tue u
përulë përpara vetmohimit të nji populli qi
preferonte me vdekë, sesa me u dorzue,
propozoi qi Shkodra të shpallej qytet
shqiptar dhe flamuri kuq e zi të valonte

nga ballkoni i bashkis. N'at kohë ndodhi
nji ngjarje tragjike, qi asht nJ'i njollë e zezë
në historin tonë kombëtare. Nji mbrama,
tue u kthye në shtëpi, mbasi kishte qenë i
ftuemi për darkë i Esad Toptanit, Husein
Riza Pasha u vra në mes të rrugës. Vrasësi
ishte Osman Bali, nJeriu besnik i Esad
Toptanit. Me sa di vet, nuk asht ba nji gjyq
ose anketë zyrtare për të zbulue të vërtetën
rreth kësaj vrasje tradhtare, pikërisht kur
Europa mundohej me na ardhë në ndihmë.
Por opinioni publik shqiptar dënoi
moralisht Esad Toptanin dhe ngjarjet e
mavonëshme e konfirmojnë kët dënim.
Besohej se Esadi ishte marrë vesht tinez me
Shkjaun për me i dorzue Shkodrën, tue
sigurue përkrahjen e tij qi të bahej ai vet
sundimtar i Shqipnis së Mesme. E vërteta
asht se pak dit mbas vrasjes së Husein
Riza Pashës, pikërisht me 21 prill 1913,
Esad Toptani i dërgoi haber komandantit
të Kral Nikollës se donte "me dorzue
Shkodrën mbasi mungonte çdo gja".
Marrëveshtja u nënshkrue po at dit afër
mesnate. Prind Danilo hyni në Shkodër
në krye të ushtëris malazeze me 24 prill,
tue marrë çelsat e qytetit nga dora e Esad
Pashës. Esad Toptani, jo vetem qi nuk u
zue rob, por u lej'ue të largohej me nderime
ushtarake në krye të divizionit të tij,
ushtarë të rezervës ose "redif'. Ndërkaq,
në Shkodër agj'entët e Kral Nikollës filluen
me terrorizue civilat për me i detyrue të
nënshkrueJ'në lutje drejtue fuqive të mëdha,
tue kërkue qi të jetojnë ndën pushtetin e
Shkjaut. Ata u gjetën përballë nji refuzurd
unanim si nji mur kalaje.
Autoritetet Austro-Hungare u
pezmatuen dhe u merziten fort nga
dorzimi i Shkodrës, pikërisht kur inidativa
e tyne pritej rne përfundue me sukses. Por
fakti i kryem i shkeljes së Shkodrës nga
ushtërija malazeze nuk i ndihmoi Kral
Nikollës, mbasi Europa i kishte kuptue
Faqe 232

dhelpnit e tij dhe nuk e merrte ma seriozisht.
Viktimat dhe rrënimet e shkaktueme
nga rrethimi, qi vazhdoi mase gjashtë
muej, ishin me të vërtet të
papërshkrueshme. Miss Durham, e dla
hyni në Shkodër mbas ngritjes së rrethimit
shkruen: "Shtëpijat e rrarshueme dhe
dvilat e plagosun konfirmojnë protestimet
e Konsujve dhe të Arqipeshkvit, se
bombardimet e artileris malazeze
synojshin me shfarue popullatën dvile.
Gjylet e topave kishin ra mbi shkollat,
kishat, spitalet dhe konsullatat, në vënd qi
me u dreJ'tue kundër kalas dhe kazermave.
Katedrales nuk i kishte mbetë asnji grimë
prej shkëlqimit të maparshëm ... Në
shtëpijat ma të vorfna banorët ishin shtrie
përtokë, në pikën e fundit të mizenes. Të
rrethuemit nuk kishin lanë gja të gjallë pa
hangër: breshka, bretkoca, kërmij, uriqe ...
Disa kishin hangër edhe barishte pak a
shum helmuese, ose kishin dashtë me
gatue bukë me farë lini... Pashë nji burrë qi
u rrëzue në rrugë dhe vdiq sakaq; më takoi
me i dhanë ushqim nji fëmije qi dukej si
skelet."*
Kjo gjendje do të kishte vazhdue derisa
të mos mbetej njeri g)allë në Shkodër, sikur
okupadoni i ushtëris malazeze të mos
kishte marrë fund mbrenda pak ditve. Për
fat të mirë, fuqit e mëdha ngulën kambë kët
herë, qi vendimi i tyne të zbatohej pa u
impresionue nga "triumfi i armëve
malazeze". Fletorja Times propozoi qi
Shkodra të okupohej nga nji kontingjent i
flotës ndërkombëtare, garumbullue në
urnat e Adriatikut. Përballë qëndrimit
unanim të fuqive europiane, Kral Nikollës
nuk i mbetej rrugë tjetër veçse me u përulë.
Komandant i forcës ndërkombëtare Vice-
Admirali britanik Burney muer Shkodrën
në dorzim me 14 maj '1913. Administrata e
qytetit iu ngarkue nji komisioni
ndërkombëtar. Flamuri i Malit të Zi u
zavendësue me flamuret e fuqive
europiane në kalan e Rozafatit. U formue
nji kësHll i bashkis, me 6 antarë
Muhamedanë dhe 6 Katolikë. Më 26 maj
Vice-/ dmirali Burney pranoi 130 krenë të
bajrakeve të Hotit, Grudës, Kelmendit,
Kastratit dhe Shkrelit. Ata kërkuen qi Hoti
dhe Gruda të mos çkëputeshin nga të pse

Bajraket për me iu dorzue Malit të Zi. Ata
theksuen se, po të mos respektohej vullneti
i këtyne bajrakeve me jetue si Shqiptarë,
gjaku do të vazhdonte me u derdhë në
Malësi. Admirali britanik nnuer përsipër
me ia transmetue kët kërkesë qeveris së tij.
Parija e Malësis u kënaq me kët premtim
dhe njani prej tyne shpalli se takimi nne
admiralin britanik do të mbetej i
paharrueshëm

r_3
Super Moderator
Super Moderator

Numri i postimeve : 793
Join date : 13/09/2010
Age : 29

Shiko profilin e anëtarit http://shpirti.albanianforum.net/portal.htm

Mbrapsht në krye Shko poshtë

Re: Shpallja e pavarsis se popullit me te vjeter ballkanas ate te SHQIPERIS ..

Mesazh  r_3 prej Mon Nov 22, 2010 1:38 am

ufffff sa u lodha por me shum e bej me kenaqsi kte pune sidomos kur bhet fjal per historin e shqiperis ,, nse keni dhe ju dicka per te shtuar mos ngurroni te na shkruani Smile)

r_3
Super Moderator
Super Moderator

Numri i postimeve : 793
Join date : 13/09/2010
Age : 29

Shiko profilin e anëtarit http://shpirti.albanianforum.net/portal.htm

Mbrapsht në krye Shko poshtë

Re: Shpallja e pavarsis se popullit me te vjeter ballkanas ate te SHQIPERIS ..

Mesazh  Lorenc mbrostaraku prej Mon Nov 22, 2010 4:02 am

Sa durim qe paske,shkruajte gjithe kete histori! Bravo

Lorenc mbrostaraku
Cun Flori
Cun Flori

Numri i postimeve : 20
Join date : 13/09/2010
Age : 32
Location : Diku ne ballkan

Shiko profilin e anëtarit http://shpirti.albanianforum.net/portal.htm

Mbrapsht në krye Shko poshtë

Re: Shpallja e pavarsis se popullit me te vjeter ballkanas ate te SHQIPERIS ..

Mesazh  r_3 prej Mon Nov 22, 2010 4:21 am

per historin e popullit ton te dashur spertoj asnje her vlla Smile)

r_3
Super Moderator
Super Moderator

Numri i postimeve : 793
Join date : 13/09/2010
Age : 29

Shiko profilin e anëtarit http://shpirti.albanianforum.net/portal.htm

Mbrapsht në krye Shko poshtë

Re: Shpallja e pavarsis se popullit me te vjeter ballkanas ate te SHQIPERIS ..

Mesazh  Sponsored content Today at 10:53 pm


Sponsored content


Mbrapsht në krye Shko poshtë

Shiko temën e mëparshme Shiko temën pasuese Mbrapsht në krye

- Similar topics

 
Drejtat e ktij Forumit:
Ju nuk mund ti përgjigjeni temave të këtij forumi